امتیاز موضوع:
  • 1 رأی - میانگین امتیازات: 5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
آل زایمر ( خرد فرسایی)
#1
Star 
آل زایمر

شناسه و نشانه ها

گونه ای از نا هنجاریهای عملکرد مغزی است که در آن کم کم توانایی های ذهنی بیمار کاهش می یابد . کاهش ویرایی ( حافظه) از نشانه های آغازین آن است که اندک اندک آغاز می گردد و سپس پیشرفت می کند. نخست ویرایی نزدیک و پس از آن ویرایی دور بابود می شود بیمار پاسخ پرسشی را که چند دم پیش پرسیده است فراموش می کند و دوباره همان پرسش را می پرسد. بیمار وسایلش را گم می کند و نمیداند کجا گذاشته است. در خرید و پرداخت پول دچار مشکل می شود و نمیتواند حساب دارائیش را نگه دارد. بتدریج در شناخت دوستان و آشنایان و نام بردن اسامی آنها نیز مشکل ایجاد می شود. کم کم مشکل مسیر یابی پیدا شده و اگر تنها از منزل بیرون برود ممکن است گم شود. در موارد شدیدتر حتی در تشخیص اطاق خواب، آشپزخانه، دستشویی و حمام در منزل خودش هم مشکل پیدا می کند. بروز اختلال در حافظه و روند تفکر سبب آسیب عملکردهای اجتماعی و شخصی بیمار شده و در نتیجه ممکن است سبب افسردگی، عصبانیت و پرخاشگری بیمار شود.

یکی از مشکلات زوال عقل بروز توهم و هذیان است. مثلاً بیمار فکر کند همسرش به وی خیانت کرده است و یا همسایگان و پرستارش قصد آسیب رساندن و توطئه علیه وی را دارند. بیمار ممکن است به فرزندانش بدبین شود. گاهی اوقات بیمار افرادی را که نیستند می بیند مثلاً والدین فوت شده یا اقوام دیگر.

در موارد شدید بیمار برای انجام کارهای اولیه شخصی نیاز به کمک پیدا می کند و ممکن است توانایی کنترل ادرار و مدفوع را هم از دست دهد. بیمار دچار زوال عقل ممکن است در تکلم و یافتن کلمات مناسب مشکل پیدا کند و در نتیجه کم حرف و گوشه گیر شود. در موارد پیشرفته تر بیمار آگاهیش را نسبت به بیماری از دست داده و نمیداند دچار ناتوانی در انجام برخی کارها است و ممکن است کارهای خطر ساز انجام دهد. بتدریج ممکن است توانایی حرکتی بیمار هم دستخوش آسیب شده و مکرراً تعادلش را از دست داده زمین بخورد.


این بیماری علاج‌ناپذیر را اولین بار روانپزشک آلمانی به نام اَلویز آلزایمر در سال ۱۹۰۶ میلادی معرفی کرد. غالباً این بیماری در افراد بالای ۶۵سال بروز می‌یابد؛ گر چه آلزایمر زودرس (با شیوع کمتر) ممکن است زودتر از این سن رخ دهد. در سال ۲۰۰۶ میلادی ۲۶.۶ میلیون نفر در جهان به این بیماری مبتلا بودند و پیش‌بینی می‌شود که در سال ۲۰۵۰ میلادی از هر ۸۵ نفر یک مبتلا به آلزایمر وجود داشته باشد.روز جهانی آلزایمر: همه ساله روز ۲۱ سپتامبر یا ٣٠ شهریور به مناسبت روز جهانی آلزایمر در دنیا مراسم و همایش‌های مختلف برگزار می‌شود. شعار سال ۲۰۰۸ این روز (No time to lose) است، به این معنی که زمانی برای تلف کردن نداریم.


علت شناسی:

این بیماری به علت فرسایش و چرو کیدگی پیوندها ی سلوهای مغزی و فرسودگی د نرونها و ایجاد خرده ریزه های عصبی بنام Neuritic plaques و تشکیل اجسام آمیلوییدی می باشد
ماده ی مهم استیل کولین در نرونهای مغزی کم می شود

میزان زیاد انسولین را نیز در ایجاد یا پیشرفت آن متهم دانسته اند



درمان :
در حال حاضر درمان بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است. درمانهای غیر دارویی: از راه های غیر دارویی کاستن از پرخاشگری و بیقراری، شناسایی و رفع عللی است که سبب پرخاشگری بیمار می شود. مثلاً از تغییر محیط زندگی و جابجا کردن وسایل وی باید اجتناب کرد. گاهی اوقات حضور افراد بیگانه و ناآشنا سبب ترس و بی قراری وی می شود. ماساژ بیمار و معطر کردن محیط و موزیک آرام در برخی بیماران سبب کاهش بیقراری می شود. ورزش های سبک و کارهای ساده مثل قدم زدن یا حتی کندن علف های هرز باغچه می تواند سبب آرامش بیمار شود.

درمانهای دارویی: گرچه هنوز درمانی برای بیماری آلزایمر وجود ندارد اما با استفاده از داروها می توان سیر پیشرفت بیماری را کم کرد و از شدت اختلال حافظه و مشکلات رفتاری بیمار کاست. داروهای مورد تایید برای بیماری آلزایمر شامل موارد زیر است.

داروهای آرامبخش و ضد جنون: اگر با روش های غیر دارویی نتوان رفتارهای آزاردهنده، بی قراری و پرخاشگری بیمار را کمتر کرد می توان از داروهای جدید ضد جنون مثل اولانزاپین، کوتیاپین و ریسپریدون استفاده کرد. گاهی اوقات افسردگی سبب پرخاشگری بیمار است که با استفاده از داروهای ضد افسردگی مثل فلوکستین می توان آن را درمان کرد.


داروهای پیشگیری کننده ی کولین استراز:

(Tacrine, Rivastigmine, Galantamine and Donepezil)و (memantine)


در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه است کم می شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه های عصبی استفاده می شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیر طبیعی بیمار را نیز اصلاح می کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می شود.

ممانتین(Ebixa, Namenda): داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می توان همراه با غذا مصرف کرد.

داروهایی که اثر بخشی آنها به تایید نرسیده است: داروها مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تایید نرسیده است. ویتامین ها مثل ویتامینE، ویتامین های گروه ب، امگا 3، استروژن، جینکوبیلوبا، داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند.

ادامه دارد

منبع :

ویکی پدیا

دایره المعارف بریتانیکا
پاسخ
 سپاس شده توسط support ، متحیر
#2
(1390/10/1، 12:10 عصر)غلامعلی نوری نوشته است: آل زایمر

داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه های عصبی استفاده می شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیر طبیعی بیمار را نیز اصلاح می کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می شود.

ممانتین(Ebixa, Namenda): داروی دیگری که در درمان موارد متوسط تا شدید بیماری آلزایمر استفاده می شود و تا حدودی هم اثرات محافظتی بر روی سلولهای مغزی دارد ممانتین است. این دارو نیز سبب بهتر شدن توانایی شناختی و حافظه بیمار می شود. گیجی و منگی مهمترین عوارض این دارو هستند. دارو را می توان همراه با غذا مصرف کرد.

داروهایی که اثر بخشی آنها به تایید نرسیده است: داروها مختلف شیمیایی و گیاهی وجود دارند که بر اساس برخی مطالعات برای بیماری آلزایمر توصیه شده اند اما اثر بخشی آنها هنوز به تایید نرسیده است. ویتامین ها مثل ویتامینE، ویتامین های گروه ب، امگا 3، استروژن، جینکوبیلوبا، داروهای ضد التهاب مثل بروفن از این دسته داروها هستند.


منبع :

ویکی پدیا

دایره المعارف بریتانیکا



بر پایه ی پژوهشهای اخیر داروهای کویتیاپین و ریواستیگمین در درمان بی قراری بیمارانی که دچار خرد فرسایی هستند کارآیی ندارند


افزون بر این کویتیاپین به اندازه ی بیشتری موجب ناهنجاریهای شناختی در این گونه بیماران می شود بنابر این بهتر است در اینگونه بیماران استفاده نگردند



بر گرفته از

پژوهشی دردو داروی مورد استفاده در خرد فرسایی
پاسخ
 سپاس شده توسط متحیر ، pedram ، support
#3
داروهای جدیدی مثل رمینیل و نیوالین و یاسنال که ۲تای اولی‌ از دستهٔ گالانتامین و آخری دنپزیل هستند و البته همگی‌ آنتی استیل کولین استراز هستند، عوارض کمتری دارند البته همگی‌ نظرات شخصی‌ حقیر هست به علت بیماری حضرت ابوی مجبور به مطالعه گسترده و زیاد در این زمینه شدم.در حال حاضر به علت کمیابیه دارو، یاسنال فقط در بازار موجود هست،اما تاثیر رمینیل بر بیمار ما از همه بهتر بود.
پاسخ
 سپاس شده توسط دکتر غلامعلی نوری ، support
#4
دارچین برای مقابله با آلزایمر

دو مولکول موجود در دارچین مانع از بروز بیماری آلزایمر می‌شوند.


نتایج پژوهشی که محققان دانشگاه سانتا باربارای آمریکا انجام داده و در Journal of Alzheimer’s Disease به چاپ رسیده‌اند نشان می‌دهد که دارچین (که از قرن‌ها پیش مصرف دارویی نیز داشته است) می‌تواند مانع از ابتلا به بیماری آلزایمر شود.

دو ترکیب موجود در دارچین به نام‌های سینامیک آلدهید و اپی کاتچین مورد بررسی‌های علمی قرار گرفت. باید بدانید که عطر این ادویه مدیون وجود همین سینامیک آلدهید است. اپی کاتچین آنتی اکسیدانی است در مواد غذایی دیگری مانند شکلات سیاه یا مورد صحرایی هم وجود دارد.

نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که این دو ترکیب از پیشرفت آشفتگی رشته های باریک مغز که باعث ابتلا به بیماری آلزایمر می‌شود جلوگیری می‌کنند.

بیماری آلزایمر یکی از انواع دمانس های (زوال عقل) رایج در سرتاسر جهان است. باید بدانید که محققان ارتباطی بین دیابت نوع دو و بیماری آلزایمر یافته‌اند. به خاطر این که میزان بالای گلوکز که در خون افراد دیابتی دیده می‌شود می‌تواند منجر به بروز استرس اکسیداتیو شود که از مشخصات مشترک این دو بیماری است.
البته توجه داشته باشید که به جز دارچین ادویه های دیگری هم برای پیشگیری از ابتلا به آلزایمر موثرند. در بین این ادویه های درمانگر می‌توان به زردچوبه اشاره کرد. curcumine موجود در زردچوبه نیز خواص آنتی اکسیدانی دارد که با بیماری‌های مربوط مغز و اعصاب مقابله می‌کند. 



facebook,
گزيده اخبار علمي.
پاسخ
 سپاس شده توسط دکتر غلامعلی نوری ، support
#5
افته های یک پژوهش جدید حاکی از آن است احتمال دارد نوشیدن دو فنجان کاکائو در روز به کارایی مغز افراد سالمند کمک کند.
نرسیدن خون کافی به مغز یکی از علل معمول پدید آمدن نوع معمولی از نسیان (dementia) است.
فرزانه سوروند، متخصص اعصاب و روان دانشکده پزشکی هاروارد در پژوهش خود بر تاثیر جریان خون و مهارت های فکری و ذهنی انسان تمرکز کرده بود. تحقیق او متمرکز بود بر  گروهی از افراد بالای ۶۰ سال و با معدل سنی ۷۳ سال، که به انواع معمول نسیان و فراموشی ویژه این دوران مبتلا نبودند. با این وجود از بین این افراد، جریان خون مغز ۱۸ تن از این افراد با مشکلاتی مواجه بود.

شرکت کنندگان به عنوان بخشی از این تحقیق به مدت یک ماه روزی دو فنجان کاکائوی داغ نوشیدند. آن ها سپس برای تست حافظه و شیوه فکر کردنشان مورد آزمایش های قرار گرفتند و دکتر سوروند برای اندازه گیری جریان خونی که به مغز این افراد می رسد، اولتراساوند انجام داد و دریافت که جریان خون بخش های فعال مغز و کارآیی شناختی این بخش ها افزایش یافته است.

در پایان این تحقیق شرایط شرکت کنندگانی که مشکل ارسال جریان خون به مغز داشتند با نوشیدن کاکائوی داغ به طور قابل توجهی بهتر شده بود و یافته های پژوهش حاکی از آن بود که میزان جریان خون تا سطح بیش از ۸ درصد بهتر شده بود. کارآیی و میزان جریان خون به مغز شرکت کنندگانی دیگر هیچ تغییری نکرده بود.
ک فرضیه ای وجود دارد که آنتی اکسیدان فلاوانول که در کاکائو موجود است به افزایش کارآیی شناختی کمک می کند.

پال روزنبرگ، کارشناس آلزایمر که همزمان با انتشار پژوهش دکتر سوروند مقاله ای در این زمینه در نشریه «نورولوژی» منتشر کرده است چندان نظر مثبتی نسبت به این نظریه ندارد.

دکتر روزنبرگ، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز تحقیق دکتر سوروند را «قدم اول و مهمی» به سمت تحقیقات مشابهی مطرح می کند که در نهایت به یافتن درمان ها و داروهای بهتری برای درمان بیماری آلزایمر منتهی خواهد شد.

او با این وجود یادآوری کرده هنوز برای تاکید بسیار بر نقش کاکائو روی بیماری های مغزی همچون فراموشی و یا آلزایمر در افراد سالمند خیلی زود است اما احتمال این که با استفاده از مواد موجود در کاکائو دارویی تولید شود، وجود دارد.

تا آن زمان می توان صرفاً از مصرف یک فنجان کاکائوی داغ و مزه عالی آن لذت برد.


VOA NEWS
پاسخ
 سپاس شده توسط دکتر غلامعلی نوری ، support
#6
آنچه در پی می آید، برگردان مقاله ای است برگرفته از نشریه آکادمی ملی علوم آمریکا:

بیماری آلزایمر یکی از علل عمده مرگ و میر سالمندان بالای ٦٥ سال در سراسر جهان است.

براساس اطلاعات سازمان بین المللی بیماری آلزایمر، در سال ٢٠١٠ تقریباً ٣٦ میلیون نفر از مردم سراسر جهان با بیماری زوال عقلی روزگار می گذراندند و پیش بینی می شود این رقم تا سال ٢٠٥٠ به ١١٥ میلیون نفر نیز برسد.

آلزایمر به دلیل جمع شدن نوعی پروتئین سمی به نام آمیلوید بتا پدید می آید. آمیلوید بتا پلاک هایی در مغز ایجاد می کند که در واقع نشانه ابتلا به این بیماری است. اما مکانیسم عملکرد این پروتئین هنوز مشخص نیست.

هم اکنون پژوهشگران دریافته اند به نظر می رسد مس یکی از عوامل زیست محیطی باشد که در ابتلای سالمندان به بیماری آلزایمر تأثیر دارد. مس عنصری  است که در گوشت، میوه، سبزیجات و آب آشامیدنی وجود دارد. مس نقش مهمی در عملکرد سلسله اعصاب، رشد استخوان و ترشح هورمون ها دارد.

رشید دیان، استاد جراحی مغز و اعصاب دانشکده پزشکی دانشگاه راچستر نیویورک می گوید انباشته شدن مس در مغز افراد مبتلا به آلزایمر سبب جمع شدن پروتئین بتا آمیلوید می شود.

دیان می گوید «به نظر می رسد ظرفیت توانایی از میان بردن آمیلوید سمی مغز سالمندان به مرور کاهش می یابد چون مغز سالم و جوان پروتئین هایی دارد که همچون ماشین های جمع آوری زباله  پروتئین های مسموم را جمع می کند.

گروه پژوهشگران به سرپرستی دکتر دیان به مدت سه ماه به آب آشامیدنی موش های آزمایشگاهی مس افزودند و دریافتند که مسی که در جریان خون موش وجود داشت، دیواره رگ هایی را مسدود کرده بود که از رسیدن مواد مسموم از جمله مس به مغز جلوگیری می کند.

دیان می گوید مس به مرور زمان  دیواره ای را از میان می برد که از رسیدن مواد مضری همچون مس به مغز و آسیب رساندن به آن جلوگیری می کند. محققان دریافتند که مس بر مغز انسان نیز اثر مشابهی دارد.

دکتر دیان می گوید علت ابتلای افراد به بیماری آلزایمر یا  ژنتیک است و یا بدن آن ها توانایی مقابله و پیشگیری از تخریب و آسیب سلول ها را ندارد. او خاطرنشان می کند که پیامدهای زندگی مدرن نیز در ابتلا به بیماری آلزایمر بی تاثیر نیست.

این پژوهشگر دانشگاه راچستر می گوید: «شیوه و سبک زندگی و انتخاب هوشمندانه خوراک با در نظر گرفتن ارزش غذایی آن ها از جمله عواملی هستند که می تواند توضیحی برای ابتلای برخی و عدم ابتلای برخی دیگر به بیماری آلزایمر باشد»...




VOA
پاسخ
 سپاس شده توسط دکتر غلامعلی نوری ، support


پرش به انجمن:


کاربرانِ درحال بازدید از این موضوع: 1 مهمان